Wiemy już, czym jest Kubernetes. Czas przejść do praktyki i postawić swój własny, lokalny klaster! Aby to zrobić, potrzebujemy dwóch podstawowych narzędzi: kubectl i minikube.

W tej lekcji przeprowadzimy Cię przez proces ich instalacji i konfiguracji.

Narzędzie 1: kubectl – Twój pilot do Kubernetesa

kubectl (czyt. “kjub-kontrtol”, “kjub-katel” lub po prostu “kejtis-cli”) to podstawowe narzędzie wiersza poleceń do komunikacji z klastrem Kubernetesa. Niezależnie od tego, czy Twój klaster jest lokalny (jak nasz Minikube), czy produkcyjny w chmurze, kubectl będzie Twoim głównym sposobem interakcji z API Serverem.

Instalacja kubectl

Zamiast kopiować tutaj potencjalnie nieaktualne komendy, najlepiej jest skorzystać z oficjalnej, zawsze aktualnej dokumentacji Kubernetesa.

Wybierz swój system operacyjny i postępuj zgodnie z instrukcjami:

Po zakończeniu instalacji, zweryfikuj ją, wpisując w terminalu:

kubectl version --client

Jeśli zobaczysz informację o wersji klienta, wszystko jest w porządku!

Narzędzie 2: minikube – Twój klaster w pudełku

minikube to fantastyczne narzędzie, które w kilka minut tworzy na Twoim komputerze w pełni funkcjonalny, jednowęzłowy klaster Kubernetes. Oznacza to, że zarówno Control Plane, jak i procesy Węzła Roboczego działają razem na jednej maszynie (wirtualnej lub w kontenerze). Jest to idealne rozwiązanie do nauki, dewelopmentu i testowania.

Wymagania wstępne

minikube potrzebuje środowiska do uruchomienia swojego węzła. Może to być:

  • Maszyna wirtualna (np. VirtualBox, QEMU, Hyper-V)
  • Kontener (np. Docker, Podman)

Ponieważ w poprzednim module poznaliśmy już Dockera i Podmana, zalecamy użycie jednego z nich jako “sterownika” dla Minikube. Jest to najprostsza i najlżejsza opcja. Upewnij się, że masz zainstalowanego i uruchomionego Dockera lub Podmana, zanim przejdziesz dalej.

Instalacja minikube

Podobnie jak w przypadku kubectl, odsyłamy do oficjalnej dokumentacji, która jest najlepszym źródłem informacji.

➡️ Przejdź do oficjalnej instrukcji instalacji Minikube

Po instalacji, zweryfikuj ją poleceniem:

minikube version

A może coś innego? Alternatywy dla Minikube

Warto wiedzieć, że minikube nie jest jedynym narzędziem do tworzenia lokalnych klastrów. Inne popularne opcje to:

  • kind (Kubernetes in Docker): Uruchamia każdy węzeł klastra jako kontener Dockera. Bardzo szybkie i lekkie.
  • k3d: Używa k3s, czyli odchudzonej dystrybucji Kubernetesa, aby uruchomić klaster w kontenerach Dockera.

Na potrzeby naszego kursu będziemy trzymać się Minikube, ponieważ jest niezwykle stabilny, świetnie udokumentowany i oferuje wiele przydatnych dodatków, które ułatwiają naukę.

Podsumowanie

Mamy już zainstalowane wszystko, czego potrzebujemy: kubectl do rozmowy z klastrem i minikube do stworzenia tego klastra. Jesteśmy gotowi na kolejny, ekscytujący krok!

W następnej lekcji użyjemy tych narzędzi, aby w końcu uruchomić nasz pierwszy klaster Kubernetes.